GEEF DE PEN DOOR!

Als eerste Corry Kolthof 

Er komt een nieuwe rubriek  op de website: geef de pen door!

Nu is mij gevraagd om het spits af te bijten. Ja, en zoals u weet is alle begin moeilijk maar ik zal mijn best doen.

Ik ben Corry Kolthof, getrouwd, heb een zoon en schoondochter en twee prachtige kleindochters. Jammer genoeg wonen zij helemaal in Amerika. Ik ben vanaf de opening van De Zwaoi hoofd kassa geweest. Dat alle begin moeilijk is blijkt ook wel op de manier hoe we begonnen zijn met het beheren van het zwembad door vrijwilligers.

Ik zou even een brief aan de burgemeester overhandigen met het dringende verzoek om het zwembad open te laten. Ondanks dat ik geen rasechte Valthermondse ben vond ik het toch heel belangrijk dat het bad open bleef. Te bedenken dat het door de dorpelingen zelf was uitgegraven, dat mocht toch niet door geldgebrek bij de gemeente gesloten worden. Van het een kwam het ander en voor ik het eigenlijk wist was ik hoofd van de kassa. Ik was nog nooit binnen in het gebouw geweest, ik kwam alleen elke morgen gezellig met een leuke groep dames zwemmen. Maar ja, toen kwam de moeilijkheid: Hoe krijg je zoveel vrijwilligers die je willen helpen.

Gelukkig is dat gelukt. Ik kreeg bij de kassa een enorm gemotiveerde groep mensen (en nog), maar daar was ik er nog niet mee. Er moesten roosters worden gemaakt omdat de kassa altijd bemand moet zijn, ook allemaal nieuw voor mij. In het begin kreeg ik ’s morgens om 6.30 uur nog weleens een telefoontje van Gerjan de badmeester “Corry, er is niemand bij de kassa”. Dan snel de kleren aan, boterham in de hand en naar het zwembad. Dat mocht toch niet gebeuren.

We kregen een nieuwe kassa, daar moest uitleg over worden gegeven. Als er op een verkeerde knop werd gedrukt en dat ding bleef maar piepen werd er gebeld. Dus maar naar het zwembad om te helpen. Ook moesten er richtlijnen worden opgesteld zodat iedereen wist wat te doen. Iedereen kreeg de mogelijkheid een BHV-cursus te volgen zodat er bij calamiteiten hulp geboden kon worden. Verder heb ik nog met meerderen de cursus gevolgd: hoe kunnen we vrijwilligers werven. Daarna mochten wij in het gemeentehuis komen om mensen te bellen en te vragen of ze vrijwilliger wilden worden.

De voorverkoop van de abonnementen is ook altijd een heel geregel. Maar als de drie dagen dan weer voorbij zijn geeft het je toch weer een heel voldaan gevoel. Het is toch prachtig wanneer er een oudere mijnheer een abonnement koopt met de mededeling “mijn vrouw is 85 maar ze komt weer zwemmen”. En dat je dan deze beide oudjes elke morgen ontmoet. Hij brengt haar en na het zwemmen komt hij haar weer halen. Fijn toch dat ook zulke oude mensen nog kunnen zwemmen. Dat zij het ook leuk vinden blijkt wel aan het einde van het seizoen: er wordt altijd een lekkere cake gebracht voor de goede zorgen.

Ik heb altijd erg genoten van het aanwezig zijn bij het zwembad en de gesprekken met bezoekers. Eén gesprek is mij altijd bij gebleven. Een jonge moeder zei tegen mij: wat kun je het hier toch druk hebben he? Waarop ik antwoordde: Ja zeg dat wel. Maar ik doe het niet voor mijzelf. Zij weer: wat bedoel je? Ik: en ook niet voor mijn kinderen of kleinkinderen. Maar ik doe voor jullie kinderen. Dus als je ook vrijwilliger wil worden?  Waarop ze antwoordde: Och, zo heb ik er nooit over nagedacht. Het was zo gewoon voor mij om hier te komen. Maar je hebt gelijk: als jullie er niet waren hadden wij geen zwembad.

Of die keer dat er een meisje aan het loket komt: Ik heb mijn kamer opgeruimd en nu heb ik iets voor u meegenomen. Het is hier altijd zo fijn. Kreeg ik een poppetje van haar. Nou, daar doe je het toch voor.

Ik heb héél veel respect voor de mensen die ’s morgens om 06.45 uur al aan de kassa zitten. Eentje is ouder dan 80 jaar. Dan is er een familie waarvan opa om 06.45 uur komt, oma om 10.30 uur en dochter om 14.30 uur.

Ook zijn er enkele medewerkers die de 70 al zijn gepasseerd. Dit is toch allemaal geweldig, maar het is heel wat. Daarom zou ik het ook zo fijn vinden als er jongere mensen zouden komen om ook vrijwilliger te worden. Er wordt zo vaak gezegd: ik heb geen tijd, ik werk ook. Maar zoveel tijd hoeft men niet aanwezig te zijn. Vier uurtjes in de maand is al genoeg. En we doen het toch allemaal met de gedachte om het zwembad open te houden.

Ook heb ik veel waardering voor het bestuur over hoe zij de zaken hebben aangepakt. Onze voorzitster is zelfs nog bij het ministerie van binnenlandse zaken geweest om uit te leggen hoe wij het hier in Valthermond wilden gaan aan pakken.

Ik heb mij wel vaak afgevraagd waarom er zo weinig “echte Valthermonders” vrijwilliger zijn en in het bestuur willen.

Omdat mijn man nu ook met pensioen is en wij willen proberen vaker naar onze kinderen en kleinkinderen in Amerika te kunnen gaan, ben ik gestopt als hoofd kassa. Maar ik blijf wel vrijwilliger en daar waar nodig zal ik ook nog bijspringen. Ik heb dit “werk” met héél erg veel plezier gedaan. We zijn van heel ver gekomen maar hebben het toch waar gemaakt. We zijn op televisie geweest met onze Acties, hebben kranten en de radio bereikt. Als je nu naar het complex kijkt kun je toch alleen maar trots zijn. Alles ligt er keurig en schoon bij, de mooie glijbaan, de heatpipes, het dekkleed om het water warm te houden. Ook voor een versnapering kun je in ons zwembad terecht. We hebben toch al heel wat bereikt. Ik vind het mooi dat ook ik hiervan deel mag uit maken.

Ik hoop echt dat er nog heel veel vrijwilligers bij komen zodat “De Zwaoi” nog jaren open kan blijven. Ina Rolfers is bereid gevonden om mij op te volgen. Ik wens haar evenveel plezier toe als ik heb gehad.

En SMURFEN: Blijf Ina net zo steunen als jullie mij altijd hebben gesteund.

Tot ziens in het zwembad

Groeten, Corry Kolthof

Ik geef de pen graag door aan: Marina Warrink

KASSA-SMURF, Marina Warrink

vrijwilliger

PRAATJE BIJ DE SUPERMARKT

Ja het begon met een praatje op een parkeerplaats bij een supermarkt met Corry. Verder geen introductie nodig denk ik!

Maar ik zal mezelf wel even voorstellen:

Marina Warrink sinds kort wonende in Stadskanaal na jaren in Valthermond gewoond te hebben. Heb een leuke baan bij een tankstation en ben ook oppas-oma voor de kleinkinderen.

En sinds een paar jaar vrijwilliger achter de kassa bij het zwembad. Als ik eerlijk ben moet ik er wel bij zeggen dat ik een onregelmatige vrijwilliger ben maar als er niemand anders kan lukt het meestal wel om een paar uurtjes kassadienst te draaien.

En het is zó enorm leuk om daar te zitten en jong en oud voor je raampje langs te zien komen en gaan. En het geeft veel voldoening om te weten dat we het met elkaar toch maar weer presteren om dit prachtige zwembad open te houden.

Dus kunnen jullie me in het seizoen van 2018 af en toe weer tegenkomen bij de entree van het zwembad. En ik hoop dat meer mensen zich aanmelden als vrijwilliger! Want kom op Valthermond en omstreken dit mooie zwembad is van en voor ons allemaal maar het kan niet zonder vrijwilligers.

 

Klaaske van der Sluijs, medewerkster kiosk 

Al bijna mijn halve leven woon ik in Valthermond 

In Vreeswijk, vlakbij Utrecht, ben ik geboren en ik heb gestudeerd/gewerkt in Rotterdam. Daar heb ik mijn man ontmoet en we besloten om te verhuizen uit de Randstad. Ik werd aangenomen in Emmen en via Emmen zijn we in Valthermond terecht gekomen. Nog steeds mag ik graag, voor een poosje, terug naar de Randstad, maar ga dan weer heel graag terug naar Valthermond. Ik hou van het windmolen-vrije uitzicht en kan erg genieten van de bossen dicht in de buurt. Ik werk als docent Nederlands op het Drenthe College bij de afdeling techniek en begrijp heel goed dat het vak ‘Nederlands’ niet datgene is waar de studenten techniek op zitten te wachten en probeer zodoende hen voor te bereiden op dat wat minimaal nodig is om het diploma in de techniek te bemachtigen.

Naast mijn betaalde baan vind ik het belangrijk om vrijwilligerswerk te doen. Ik werk als vrijwilligster bij de Zonnebloem, bij zwemclub Borger en in de zomer ook bij zwembad ‘De Zwaoi’.  Sinds afgelopen seizoen ben ik verantwoordelijk geweest voor het maken van het rooster voor de kiosk en het is gelukt; elke dag was er iemand die in de kiosk wilde staan en was de kiosk open! Ik vind het zwembad erg belangrijk voor Valthermond; naast het sportieve is het ook een ontmoetingsplek, dat wat zeker voor een lintdorp als Valthermond erg belangrijk is.

Ik hoop voor komend jaar dat het weer haalbaar wordt om de kiosk elke dag te openen. Ik hoop in ieder geval dat er weer mensen zijn die zich wekelijks, maandelijks of voor een enkele keer in het seizoen willen inzetten om dit mogelijk te maken.

De vraag aan mij was om een stukje te schrijven over mezelf. Ik heb dit een beetje gedaan, maar mocht je graag weten wat mijn lievelingsfilm, kleur, eten, boek is … kom gezellig van de zomer langs in het zwembad! Een goede ontmoetingplaats in Valthermond.

Ik geef de pen door aan Leffert Nijboer.

 

 

Leffert Nijboer

Mijn naam is Leffert Nijboer, woonachting in het mooie Valthe. Sinds 2012 gestopt met werken, inmiddels gepensioneerd. Voorheen werkzaam op de Rabobank als bedrijvenadviseur. Tot 1995 gewerkt bij de Rabobank in Valthermond. Door fusies daarna in Odoorn en Borger.
Getrouwd, twee zonen en twee kleinkinderen, waar we twee dagen in week oppassen.
Sinds 2013 vrijwilliger bij De Zwaoi. Corrie Kolthof heeft mij destijds gepolst om vrijwilliger te worden bij het zwembad. Na een kleine inwerkperiode bij de kiosk ben ik daar nog steeds actief. Eerst een middag in de week, maar omdat ik nog in vier andere verenigingen een bestuursfunctie heb en enkele dagdelen als vrijwilliger werk bij onze plaatselijke voetbalclub, heb ik besloten, in verband met de tijd, nog eenmaal in de veertien dagen een middag beschikbaar ben als vrijwilliger. Ook in 2018 zal ik weer actief zijn omdat het werken in de kiosk zeer afwisselend is en vooral bij mooi weer de gasten vrolijk zijn. Verder om te zorgen dat de kiosk ook altijd bemand moet zijn en het omgaan met collega’s als zeer prettig ervaar. Dit betreft dan het team van de kiosk, alsook het bad personeel en overige vrijwilligers. Daarnaast vind ik het belangrijk dat door de inzet van vrijwilligers het zwembad kan blijven bestaan en dat ik daarin een steentje kan bijdragen.